Pozostałe składniki powietrza



Azot

Azot został odkryty przez Rutherforda. Nazwał go „zepsutym powietrzem”, ponieważ nie podtrzymuje palenia i nie bierze udziału w oddychaniu. Wydychamy go tyle samo, ile wdychamy.

Azot jest gazem bezbarwnym, bez zapachu, bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie. Pierwiastek ten ma podstawowe znaczenie w życiu roślin, nie potrafią one jednak korzystać z azotu zawartego w powietrzu (wyjątkiem jest łubin). Rośliny pobierają azot z gleby w postaci związków chemicznych, które rolnicy uzupełniają nawozami sztucznymi.

Zastosowanie azotu: w przemyśle chemicznym do otrzymywania m.in. amoniaku, kwasu azotowego i nawozów sztucznych, barwników, materiałów wybuchowych.

Gazy szlachetne

W powietrzu znajdują się gazy szlachetne, czyli pierwiastki nie reaktywne, które nie chcą wchodzić w reakcje z innymi pierwiastkami.



Zastosowanie:

Argon - jako gaz niepalny, nie reaktywny, nie podtrzymujący życia znalazł zastosowanie jako wypełniacz żarówek i przestrzeni między szybami w oknach z tworzyw sztucznych.

Neon - pod wpływem prądu elektrycznego świeci na czerwono, dlatego znalazł zastosowanie w lampach neonowych (neonówkach).

Hel - jest niepalny i lekki (ma mniejszą gęstość od powietrza), dlatego służy do napełniania balonów oraz wymieszany z tlenem jest zastosowany w butlach tlenowych dla nurków.

Para wodna

O obecności pary wodnej w powietrzu może świadczyć fakt, że skrapla się ona na zimnych powierzchniach przedmiotów, co obserwujemy jako „zaparowanie”. W atmosferze, gdy są duże różnice pomiędzy temperaturą w dzień i w nocy, para wodna skrapla się i występuje w postaci mgły.

Niektóre substancje chemiczne pochłaniają parę wodną z powietrza i to zjawisko nazywamy higroskopijnością.



Właściwości wodoru

Wodór występuje w małych ilościach w górnych warstwach atmosfery, odkrył go angielski chemik Cavendish.